قیمت‌گذاری انبار: میانگین موزون

قاعده‌ها

• ▸بهای جدید = گرد( (موجودی قبلی × نرخ قبلی + مقدار رسید × فی رسید) ÷ (موجودی قبلی + مقدار رسید) ). اگر موجودی قبلی صفر یا منفی باشد، نرخ همان فی رسید است.
• ▸ارزش هر کالا = گرد( موجودی × بهای واحد ). همین رقم در داشبورد، کاردکس ریالی و سند حسابداری آمده است.
• ▸هزینه‌های جانبی سفارش (حمل، بیمه، عوارض) پیش از میانگین به فی هر قلم اضافه می‌شوند؛ در تحویل چندمرحله‌ای هر نوبت فقط سهم نسبی خودش را می‌گیرد.
• ▸حواله، فروش، ضایعات و مصرف داخلی با میانگینِ جاری خارج می‌شوند؛ خروج، میانگین را عوض نمی‌کند.
• ▸رسید بدون فاکتور با میانگین جاری وارد می‌شود (تعدادی) و بعد از ثبت فاکتور، میانگین اصلاح می‌شود؛ بخشی از اختلاف که کالایش مصرف شده به بهای تمام‌شده می‌رود.
• ▸برگشت از فروش و برگشت از مصرف «با سند مبنا» به نرخی که کالا با آن خارج شده (یا نرخ توافقی در برگشت از فروش) وارد میانگین می‌شوند؛ بدون مبنا به میانگین جاری.
• ▸برگشت از خرید: کالا به میانگین خارج می‌شود ولی بدهی تأمین‌کننده به نرخ رسید (یا مبلغ توافقی) کم می‌شود؛ اختلاف به حساب «اختلاف بهای برگشت از خرید» می‌رود.
• ▸تعدیل انبارگردانی با میانگین جاری ارزش‌گذاری می‌شود. موجودی منفی هیچ‌وقت وارد ارزش نمی‌شود: فروش کم‌موجودی به صفر بریده می‌شود و کسری جدا ثبت می‌شود.

روش میانگین: سراسری یا به تفکیک انبار

در «اسناد انبار ← حسابداری انبار» کارت «⚖️ روش میانگین موزون» دو گزینه دارد (جزئیات در حسابداری انبار):

• ▸سراسری — یک نرخ برای همهٔ انبارها: هر کالا در همهٔ انبارها یک میانگین دارد و انتقال بین انبارها نرخ را تغییر نمی‌دهد. مناسب یک شعبه یا خرید متمرکز.
• ▸به تفکیک انبار — مثل سپیدار: هر انبار میانگین خودش را دارد؛ رسید فقط نرخ همان انبار را عوض می‌کند، خروجی با نرخ همان انبار قیمت می‌خورد و انتقال با نرخ انبار مبدأ وارد میانگین مقصد می‌شود. مناسب چند انبار با قیمت خرید متفاوت. گزارش‌های سراسری (بهای مواد دستور پخت) میانگین وزنی انبارها را می‌خوانند.