نقطهٔ سر به سر و حاشیهٔ ایمنی

1. ۱ابتدا هزینه‌های ثابت و متغیر را در برنامهٔ مالی ثبت کنید؛ بدون آن صفحه کارت «نقطهٔ سر به سر بدون هزینهٔ ثابت معنا ندارد» را نشان می‌دهد و دکمهٔ «تنظیم برنامهٔ مالی» می‌دهد.
2. ۲به «بهای تمام‌شده ← نقطهٔ سر به سر» بروید و بازه را انتخاب کنید (پیش‌فرض ۳۰ روز).
3. ۳عدد بزرگ، «فروش ماهانه‌ای که برای پوشش هزینه‌ها لازم است» است؛ زیرش «هر روز تقویمی»، «هر روز کاری» و «ماهی … فاکتور» (با میانگین فاکتور) آمده است.
4. ۴«هر ریال فروش کجا می‌رود» سهم بهای مواد، سایر متغیر، هزینهٔ ثابت و سود عملیاتی را نشان می‌دهد و «مسیر رسیدن به سر به سر» روزی را که حاشیهٔ مشارکت انباشته از هزینهٔ ثابت انباشته گذشت.

فرمول‌ها

• ▸نسبت حاشیهٔ مشارکت = ۱ − (فود کاست٪ + جمع درصد هزینه‌های متغیر دیگر).
• ▸فروش ماهانهٔ سر به سر = هزینهٔ ثابت ماهانه ÷ نسبت حاشیهٔ مشارکت.
• ▸هر روز تقویمی = فروش سر به سر ÷ ۳۰؛ هر روز کاری = فروش سر به سر ÷ «روزهای کاری در ماه».
• ▸تعداد فاکتور = فروش سر به سر ÷ میانگین فاکتور، گرد به بالا. میانگین فاکتور از فاکتورهای واقعی بازه می‌آید؛ اگر فاکتوری نباشد «میانگین فاکتور فرضی» برنامه.
• ▸حاشیهٔ ایمنی = فروش بازه − فروش سر به سر (همان بازه)، و درصدش نسبت به فروش.
• ▸اهرم عملیاتی = حاشیهٔ مشارکت ÷ سود عملیاتی؛ هر ۱٪ تغییر فروش، سود را حدود همین‌قدر درصد جابه‌جا می‌کند.

نشان «بر پایهٔ داده واقعی» یا «بر پایهٔ فرض برنامه»

اگر در بازه هم فروش و هم خروج انبار داشته باشید، فود کاست از انبار اندازه‌گیری می‌شود («بر پایهٔ داده واقعی»). در غیر این صورت، فود کاست فرضی برنامهٔ مالی (و اگر آن هم خالی بود هدف فود کاست) به کار می‌رود و نشان «بر پایهٔ فرض برنامه» می‌آید، با یادداشتی که علتش را می‌گوید. اگر فروش دارید ولی خروج انبار صفر است، فود کاست صفر فرض نمی‌شود، چون نقطهٔ سر به سر را اشتباه پایین می‌آورد.